The Eagles

Je hebt van die bands die zó onlosmakelijk verbonden zijn aan een bepaalde periode, dat je meteen terug moet denken aan die tijd zodra je hun muziek hoort. Neem nou The Eagles, want als je ‘Hotel California’, ‘One of these nights’ of ‘Take it easy’ hoort, zit je weer zó in de jaren ’70. Of je die tijd nou hebt meegemaakt of niet.


De jaren ’70, Californië, Amerika, Los Angeles, geld, zon, seks, drugs... Het zijn thema’s die je in de muziek van The Eagles hoort doorklinken. Wij Nederlanders kenden die wereld alleen maar van de tv en van films, en fantaseerden er van alles bij. Het was de tijd dat je nog niet zomaar op het vliegtuig sprong om een tijdje naar LA te gaan, dus je moest het doen met de plaatjes die anderen voor je schilderden.

The Eagles waren zulke schilders. Maar het waren geen mooie plaatjes die ze van de decadentie van de jaren ’70 maakten. Luister maar naar ‘Hotel California’, of ‘One of these nights’, ‘Desperado’ of ‘The last resort’. “We werden zelf langzaam gek van die namaakwereld in Los Angeles”, zei Don Henley van The Eagles ooit. “We probeerden die gekte te voorkomen door er over te gaan zingen. Het heeft ons gered”.

The Eagles ontstonden begin jaren ’70 toen ze de begeleidingsband waren van Linda Ronstadt. Ze wilden meer dan een plekje op de achtergrond en gingen als zelfstandige band verder. Een verstandig besluit, want meteen al vanaf het begin werd de countryrock van The Eagles erg populair.

Later verdwenen de country-invloeden, maar The Eagles bleven een degelijke, betrouwbare, aangenaam luisterbare Amerikaanse band. Wat ze ook deden, het was altijd kwalitatief dik in orde.

In 1981 was de koek op, na tien slopende jaren. In 1993 kwam de groep verrassend genoeg met het live-album ‘When hell freezes over’, en een wereldtour. In 2007 kwam eindelijk na 14 jaar stilte met het album 'Long Road Out of Eden'.

Actieoverzicht


Swipe