P!nk

Aan het begin van haar carrière had ze roze haar. Vandaar die gekke artiestennaam, 'P!nk' dacht men toen. Maar toen ze een paar jaar later met blonde lokken op het podium verscheen, was iedereen in de war. Moeten we haar nu opeens 'Blonde' gaan noemen? Toen kwam de zangeres met uitleg. Haar artiestennaam had niks te maken met haar haarkleur, maar was afgeleid van 'Mr. Pink', een personage uit de film 'Reservoir Dogs'.


P!nk is uiteraard niet haar echte naam. Alecia Beth Moore werd op 8 september 1979 geboren in Pennsylvania, Amerika. Al op jonge leeftijd ontwikkelde ze een grote interesse voor muziek. Dit kwam niet alleen door haar vader die af en toe gitaar speelde, maar gek genoeg ook door haar astma. Om haar ademhaling beter onder controle te krijgen, moest ze zang- en balletlessen volgen. Tijdens de zanglessen bleek al snel dat ze een fantastisch stem had, en tijdens de balletlessen ontwikkelde ze al snel haar karakteristieke dansmoves. Het was dan ook niet verwonderlijk dat ze koos voor een carrière in de entertainmentbusiness.

Stoer, sexy en zelfverzekerd

Op haar zestiende werd P!nk lid van de meidengroep Choice. Ze namen het nummer 'Key To My Heart' op, dat bij LaFace Records terecht kwam. Platenbaas en producer L.A. Reid was onder de indruk en bood de meiden een contract aan. Na één album ging de groep echter alweer uit elkaar, maar L.A. Reid wilde P!nk niet kwijt. In 2000 bood hij haar een nieuw platencontract aan, ditmaal als solo-artiest. Samen met grote namen als Babyface, She'ksphere en Dallas Austin nam het R&B-album 'Can't Take Me Home' op, waarvan het nummer 'There You Go' als eerste single werd uitgebracht. Door dit nummer maakte de wereld voor het eerst kennis met de stoere, sexy en zelfverzekerde zangeres. 'There You Go' werd een grote hit, net als de singles 'Most Girls' en 'You Make Me Sick'.

Ergernis van de platenbaas

In 2001 nam P!nk samen met Christina Aguilera, Mýa, Lil' Kim en Missy Elliott het nummer 'Lady Marmelady' op voor de film 'Moulin Rouge'. Het nummer werd een wereldwijde hit en leverde P!nk zelfs een Grammy Award op. Ook een ruzie met Christina Aguilera, die zelf graag de hoge noten wilde zingen, maar dat terzijde. Maar ondanks al het succes was P!nk niet helemaal tevreden. Ze wilde serieuzer genomen worden als muzikant en songwriter en niet gezien worden als "het zoveelste popsterretje met leuke moves en een aardige stem". Daarom veranderde ze drastisch het geluid van haar tweede album, dat de veelzeggende titel 'M!ssundaztood' kreeg. Samen met Linda Perry (bekend van 4 Non Blondes) schreef ze het grootste deel van dit album. De nummers waren niet langer gelikte R&B-liedjes, maar eerder krachtige rocksongs. Tot grote ergernis van haar platenbaas L.A. Reid, die liever zag dat P!nk gewoon verder ging met het maken van R&B. Maar P!nk was eigenwijs en bracht eind 2001 als eerde single het vrolijke maar ruige 'Get The Party Started' uit. Het nummer sloeg aan, en ook de single 'Don't Let Me Get Me', 'Just Like A Pill en 'Family Portrait' werden grote hits.

Dat het moeilijk was om het succes van 'M!ssundaztood' te evenaren, bleek met P!nk's derde album 'Try This'. Hoewel de single 'God Is A DJ' het nog wel aardig deed in de Europese hitlijsten, vielen vooral in Amerika de verkoopcijfers behoorlijk tegen. Gelukkig ging het op privégebied beter met P!nk. Ze verloofde zich met motorracer Carey Hart.

Na de 'Try This' tournee, die overigens wel succesvol was, besloot P!nk zich een jaar lang terug te trekken om zich te richten op het schrijven van nieuwe nummers. Het resultaat werd 'I'm Not Dead', opnieuw een albumtitel met een knipoog. Vlak nadat ze begin 2006 trouwde met Carey Hart, kwam de eerste single 'Stupid Girls' uit, een nummer over meisjes die zich dommer voordoen dan ze werkelijk zijn. Het nummer leverde haar uiteindelijk een Grammy op in de categorie Best Female Pop Vocal Performance en een MTV Video Music Award voor beste videoclip. Hierin parodieerde P!nk onder anderen Lindsay Lohan en Paris Hilton. Ook singles als 'Dear Mr. President' (een open brief aan George W. Bush) en 'Cuz I Can' werden wereldwijd grote hits. En ondanks de hoge ticketprijzen van haar 'I'm Not Dead' Tour, stond ze avond aan avond voor een uitverkochte zaal.

Scheiding

Geen vuiltje aan de lucht voor P!nk dus, totdat haar management in februari 2008 bekendmaakte dat zij en haar man Carey Hart gingen scheiden. P!nk besloot echter niet bij de pakken neer te zitten en verwerkte haar gevoelens in haar nieuwe single, 'So What'. In de videoclip komen beelden van haar ex-man Carey voorbij en laat zien hoe moeilijk ze het had met de scheiding. Het nummer was de voorloper van haar nieuwe album, dat de positieve titel 'Funhouse' meekreeg. Het album leverde naast 'So What' de hits 'Sober' en 'Please Don't Leave Me' op, en wederom volgde er een succesvolle internationale tournee.

Ondanks de scheiding, bleven P!nk en haar ex-man Carey Hart contact houden en besloten eind 2008 samen in huwelijkstherapie te gaan. Begin 2009 maakten ze bekend dat ze weer bij elkaar waren. "Goddank hadden we de scheidingspapieren nog niet getekend, dat heeft ons een hoop gedoe gescheeld," aldus P!nk. Ze verlengde haar succesvolle 'Funhouse' tournee in 2010 en maakte aan het eind van datzelfde jaar bekend dat ze in verwachting is van haar eerste kindje.

Om al deze successen te vieren, bracht P!nk eind 2010 haar eerste verzamelalbum uit, 'Greatest Hits… So Far!!!'. Deze titel was een geruststelling voor haar fans, die bang waren dat P!nk zou stoppen nu ze moeder werd. Niets was echter minder waar. De verzamelaar mag docht misschien wel een hoofdstuk uit het leven van P!nk afsluiten, maar met 'So Far!!!' wilde P!nk duidelijk aangeven dat we nog lang niet van haar af zijn. Zo blijkt wel met haar fantastische nieuwe album 'The Truth About Love'! Hierop staan weer echte P!nk-nummer, waaronder het succesvolle duet 'Just Give Me A Reason' met Nate Ruess. Met dat liedje stond P!nk in 2014 zelfs op de eerste plaats in de Powervrouwen Top 101!

Actieoverzicht


Swipe